گردشگری با تغییرات سریع در قرن بیستم در حال تبدیل شدن به یکی از مهمترین مشخصه های اقتصادی جوامع پیشرفته است. یکی از اساسی ترین کارکردهای گردشگری توزیع مجدد و عادلانه درامد و افزایش درامد سرانه در جوامع محلی است. گونه ای از گردشگری که این کارکرد را به خوبی روشن می سازد گردشگری روستایی به خصوص گردشگری کشاورزی است. این گونه بدیع از انواع گردشگری در بسیاری از جوامع در حال پیشرفت است و جذابیت هایی که مقاصد گردشگری کشاورزی ارائه می دهد باعث جذب گردشگران از نقاط دور و نزدیک می گردد و به توسعه گردشگری رونق می بخشد.
گردشگری کشاورزی معمولا در مزارع و کشت زارهای مناطق روستایی اتقاق می افتد و در کنار محیط های کاری، موقعیت های جذابی برای مردم شهرنشین هم فراهم می نمایند و از این طریق ایجاد درامد میکنند و یا ارزش افزوده ای را برای کشاورز ایجاد می کنند.
با توجه به افزایش فاصله بین مصرف کننده و تولید کننده محصولات کشاورزی، بسیاری از مصرف کنندگان علاقمند هستند که بدانند محصولات دامی و کشاورزی چگونه تولید می شوند. به عبارت دیگر مردم تمایل دارند که همانند گذشته دوباره به فعالیت های کشاورزی نزدیک شوند و تعطیلات و اوقات فراغت خود را به دور از هیاهوی زندگی صنعتی و شهری، در محیطی آرام و به دور از استرسها و فشارهای ناشی از زندگی به سربرند. تعاریف بسیار زیادی از گردشگری کشاورزی وجود دارد. باید توجه داشت که گردشگری کشاورزی با گردشگری روستایی یکسان نیست.
گردشگری روستایی شامل:
گردشگری طبیعی
گردشگری فرهنگی
گردشگری مسئولانه
گردشگری دهکده ای
گردشگری کشاورزی
گردشگری مزرعه
گردشگری سبز
از بین زیرشاخه های گردشگری روستایی، موضوعی که میخواهیم در مورد ان بحث کنیم گردشگری مزرعه می باشد
گردشگری مزرعه به عنوان زیر بخش گردشگری روستایی شناخته شده است. گردشگری مزرعه در بعضی از مناطق و کشورها با آگرو توریسم یا اگری توریسم مورد استفاده قرار گرفته است. گردشگری مزرعه می تواند در برگیرنده موارد ذیل باشد:
1) منزل و وسایل راحتی
2) مراکز گردشگران مزرعه، نمایشگاه ها و موزه ها
3) فروشگاه های مزرعه برای فروش محصولات و صنایع دستی
4) راهپیمایی یا پیاده روی به منظور آشنایی با فعالیت های مزرعه
5) دیدارهای آموزشی
6) فعالیت های مزرعه نظیر برداشت محصولات زراعی، چیدن میوه، اسب سواری و ماهی گیری
7) فروش مواد غذایی و نوشیدنی های محلی
گردشگری روستایی به عنوان فعالیتی تفریحی، ابتدا در نیمه دوم قرن هجدهم در بریتانیا و سپس در اروپا ظاهرشد. تا قبل از ان استفاده از روستاها، برای تفرح اقشار مرفه و برتر جامعه بود. بعداز انقلاب صنعتی شرایط رفت و آمد به روستاها با گسترش حمل و نقل و وسایل نقلیه عمومی بهترشد. در میان انواع مختلف گردشگری، رشد و توسعه گردشگری روستایی به دلیل فعالیت های اجتماعی مورد توجه افراد زیادی قرار گرفت که به سه عنصر وابسته بود: پیشرفت های تکنولوژی، اوقات فراغت و درامد.
در قرن نوزدهم گسترش خطوط راه اهن، دسترسی به مناطق روستایی را برای افراد زیادی فراهم کرد وشروع صنعت گردشگری، سبب رشد گردشگری روستایی شد. با وجود توسعه گردشگری روستایی در قرن نوزدهم، تا قرن بیشتم هنوز فعالیت های مورد علاقه گردشگران در مناطق روستایی گسترش نیافته بود.
در قرن بیستم که نه تنها نیازهای گردشگری روستایی رشد سریعی پیداکرد، بلکه محدوده فعالیت های ان متنوع هم شد. در فاصله بین جنگ های جهانی، بسیاری از مردم برای اولین بار از تعطیلاتی بهره مند شدند که همه هزینه آنها پرداخت شده بود و به دلیل توسعه حمل و نقل و سهولت جابه جایی، راه یابی به روستا آسان شد. در سال 1945 با افزایش مالکیت خودرو، تقاضا برای سفر به روستاها افزایش یافت که از دلایل گسترش گردشگری روستایی بود. از اوایل دهه 1980 زیادشدن علاقه نسبت به میراث فرهنگی به ویژه توسعه صنعت میراث فرهنگی علاقه مندی به مناطق روستایی را در پی داشته است، زیرا در بسیاری از کشورها، میراث فرهنگی حقیقی آن ملت را در روستا می توان یافت. بنابراین گردشگری روستایی روز به روز درحال توسعه است. از جمله کشورهایی که گردشگری روستایی را گسترش داده اند: استرالیا، سوئد، سوئیس، فرانسه، آمریکا، آلمان و فنلاند هستند. از نمونه های می توان به دهکده های سرخپوشان در امریکای شمالی، دهکده های سبز و کلبه های کوهستانی در اتریش، تعطیلات در مزرعه چکسلواکی، مهمانخانه مزرعه و فصل شکوغه های گیلاس در ژاپن، مزارع گردشگری در اندونزی، مالزی و تایلند، مزارع خودبرداشت در تایوان، روستاهای صیادی در کره جنوبی اشاره کرد.
گردشگری روستایی در ایران از زمان شکل گیری تمدن های بزرگ و ایجاد شهرها وجود داشته است. گردشگران با هد های خاص به این مناطق سفر می کردند. ایران به علت شرایط اقلیمی متنوع از جاذبه های فراوان روستایی برای گردشگری برخوردار است و این تنوع اقلیمی باعث پیدایش ساختارهای اجتماعی، فرهنگی و زیستی مختلف در سطح کشور شده است مانند روستاهای کندوان، ماسوله، ابیانه که موجب توجه بیشتر به گردشگری روستایی در سطح کشور شده است. شناسایی 380 روستای هدف گردشگری و اجرای طرح های عمرانی در روستاهای هدف گردشگری توسط سازمانها و ارگان های مرتبط سبب رشد گردشگری روستایی در کشور شده است.
در این بین در مازندران، دماوند، گیلاوند، ۴ کیلومتر به طرف جاده فیروزکوه، جاده شهرک صنعتی شماره ۲، بعد از شهرک صنعتی، سمت راست جاده، خروجی روستای محمودیه، مزرعه گردشگری به نام خورشید ایجاد شده است که شما میتوانید انواع خدماتی که در یک مزرعه میتواند وجود داشته باشد را دریافت کنید. مساحت کل این مجموعه 720 هکتار میباشد.
موسسین مزرعه خورشید: علی خدابخشی کارشناس دامپروری و محبوبه ملکی کارشناس گردشگری زوج جهانگردی که ایده تاسیس مزرعه گردشگری را سالها در سر میپروراندند. آنها بعداز سالها فعالیت گردشگری در خارج از کشور تصمیم به راه اندازی اولین مزرعه گردشگری و اولین هتل نمکی ایران در دماوند نمودندو این زوج گردشگر اده ساخت این مزرعه را از مناطق مختلف اروپا، کانادا، آمریکا و کشورهای آسیای جنوب شرقی گرفتند.
در طراحی و احداث این مزرعه ی بی نظیر، خلاقیت حرف اول را می زند. بچه ها و بزرگترها با هر سنی می توانند یک روز کامل را با انواع بازی های محلی و سرگرمی های بی نظیر سپری کنند و لذت ببرند: با تراکتور آوازخوان در دل صحرا به گشت و گذار بپردازید، با تفنگ های آب پاش بجنگید، به حیوانات غذا بدهید و آنها نوازش کنید، با تاب های چند نفره کیف کنید، از هزار توی علوفه ای جان سالم به درآورید، الاغ سواری و شن بازی کنید، اگر جرات دارید از پل معلق رد شوید، فرقون سواری و تیوپ سواری هم فراموش نشود.
میتوانید ازین مجموعه دیدن کنید و لذت ببرید.